Polska Fraternia Św. Brunona - Pustynnicy.pl

Odpowiedź z Grand Chartreuse




Cher Frère Marek et les autres frères,
 
 
Votre message-mail du 6.11 m'est bien parvenu et je vous remercie de me tenir ainsi au courant de l'évolution de votre fraternité.
 
A la veille du premier dimanche de l'Avent cette petite réponse pour vous encourager tous à vous donner au Seigneur dans l'attente de voir sa venue parmi nous en Jésus-Christ. Notre regard doit toujours se fixer sur Lui pour connaître les desseins de l'amour divin sur nous. C'est en sa compagnie aussi que nous trouvons la lumière et la force de marcher à sa suite.
Je suis heureux que vous ayez eu une belle rencontre à Srebrna Gora près de Cracovie.  Cultivez beaucoup ces rencontres et préparez les bien, car elles sont le lien le plus fort que vous puissiez avoir entre vous en ce moment. D'elles refluent sur vous des lumières, des initiatives, et surtout une grâce de communion et de persévérance qui vous permettront de vivre ensuite, chacun de son côté, sur la lancée reçue.
 
Pour le reste, soyez toujours très simples, ne compliquez pas votre coeur et votre esprit par des projets incertains, par des préoccupations passagères, mais donnez-vous en toute vérité et simplicité au Seigneur dans le quotidien qui est le vôtre, à chacun de vous. Laissez au Seigneur de vous conduire là où il veut que vous soyez à Lui. Si le prêtre Marek viendra se joindre à votre groupe, son unique ministère par rapport à vous doit être justement de vous éclairer sur le conduite du Seigneur au milieu de vous.
Si, ensuite, un évêque se met à comprendre l'importance de ce que vous vivez et à vous soutenir, sa confirmation ecclésiale donnera à votre groupe une assise solide qui en fera une oeuvre de vie intérieure en plein milieu de l'Eglise de la Pologne.
 
C'est dans cet esprit que je reste en grande communion avec vous, en demandant au Seigneur de vous bénir et de vous affermir dans votre généreuse volonté.
 
 
Fr. Marcellin.





Drogi bracie Marku oraz inni bracia,

 

          Otrzymałem waszą wiadomość z 6 listopada i dziękuję, że na bieżąco informujecie o rozwoju waszej Fraterni.

         Niech moja krótka odpowiedź w wigilię pierwszej niedzieli Adwentu, stanie się zachętą dla Was do oddania się Bogu w czasie oczekiwania na przyjście Jezusa Chrystusa. Aby w pełni zrozumieć cel miłości bożej do nas, nasz wzrok powinien zawsze być zwrócony w jego stronę. To w obecności Boga odnajdujemy światłość oraz siłę, do podążania jego śladem. Jestem szczęśliwy, że Wasze ostatnie dni skupienia na Srebrnej Górze były udane. Kultywujcie je oraz dobrze je przygotowujcie, ponieważ tworzą one najsilniejszą więź jaką możecie mieć między sobą w tym momencie. Z nich spływa na was oświecenie, inicjatywa a przede wszystkim łaska łączności duchowej i wytrwałości, które pozwolą Wam żyć później samodzielnie i rozwiązując swoje własne problemy.

            Kończąc ten list, życzę wam byście byli skromni, nie zaprzątali swoich serc i ducha rzeczami niepewnymi oraz ulotnymi, ale zawierzali się całkowicie prawdzie i prostocie Pana  w życiu codziennym, który jest wasz, który jest dla was.

Pozwólcie Bogu prowadzić się tam, gdzie trzeba abyście byli blisko niego. Jeżeli ksiądz Marek dołączy do waszej Fraterni, jego jedynym zadaniem w odniesieniu do was musi być właśnie nakierowywanie na drogę do Boga wewnątrz was.

Jeżeli następnie biskup zrozumie ważność tego co ożywiacie i to co robicie, jego błogosławieństwo pasterskie da waszej grupie solidne wsparcie, które pozwoli jej rozpocząć życie wewnętrzne w środku Kościoła Polskiego.

            To właśnie w tym duchu, pragnę pozostać w łączności z Wami, prosząc Boga o błogosławieństwo dla Was i o siłę w realizowaniu waszych szlachetnych zamierzeń.

 

Brat Marcellin

tłumaczenie: Emilia Dura;
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

 

List do Grand Chartreuse

Warszawa, Łódz 06.11.2010

 Fr. Marcellin

Le Révérend Père Prieur

Monastère de la Grande Chartreuse

F – 38380 Saint-Pierre-de-Chartreuse


Wywiązując się z obietnicy danej Ojcu w liście z dnia (05.07.2009 r.) przesyłamy  doroczne sprawozdanie nt. stanu naszej wspólnoty – "Polskiej Fraterni św. Brunona z Kolonii".

 

            W ostatnim roku nasza wspólnota pozyskała nowego członka i liczy obecnie dziewięć osób. Tak jak pisaliśmy wcześniej mieszkamy w różnych miejscach Polski i spotykamy się tradycyjnie dwa razy w roku na dniach skupienia. Ostatnie odbyły się w dniach 8-10 .X. 2010 r. jak zwykle w eremie O.O. Kamedułów na Srebrnej Górze pod Krakowem. Oprócz członków Fraterni uczestniczyło w nim także dwóch gości zainteresowanych duchowością i historią Zakonu Kartuzów. Od kilku spotkań jest obecny z nami i głosi konferencje kapłan z Archidiecezji Krakowskiej ks. Marek, który sam jest głęboko zainteresowany duchowością pustyni i być może w przyszłości obejmie funkcję kapelana Fraterni. Rozwijamy także naszą stronę internetową www.pustynnicy.pl – na razie niestety tylko w języku polskim – na której pragniemy prezentować duchowość kartuską oraz informować wszystkich zainteresowanych o istnieniu naszej Fraterni, jej życiu i modlitwie.

 

          W pierwszym liście do nas Ojciec napisał abyśmy przedstawili się swojemu biskupowi. Zrozumieliśmy to jako zachętę do zalegalizowania Fraterni zgodnie z kanonami prawa. Otóż pragniemy tego dokonać i pomimo niewielkiej ilości członków wspólnoty żywimy głęboką nadzieję, że uda się tego dokonać w niedługim czasie.

 

Gorąco pozdrawiamy Ojca oraz wszystkich członków Wspólnoty w Grande Chartreuse i

oddajemy w modlitwie Bogu Wszechmogącemu.

 

Członkowie Polskiej Fraterni św. Brunona z Kolonii

Ewa Ciepluch

Jacek Dunikowski

Tomasz Gawlikowski

Mateusz Matuszkiewicz

Bartosz Kasprzyszak

Karol Morawski

Krzysztof Napieralski

Marek Zebrowski



Warsovie, Lodz 06.11.2010

 Fr. Marcellin

Le Révérend Père Prieur

Monastère de la Grande Chartreuse

F – 38380 Saint-Pierre-de-Chartreuse

 

Très Vénéré Père Prieur,

 

En remplissant la promesse de notre dernier lettre daté (05.07.2009), nous envoyons l’information sur l’état et la situation actuelle de notre communauté - ,,La Fraternité polonaise de Saint Bruno á Cologne’’

 

L’année dernière, notre communauté a obtenu du membre nouveau et elle compte maintenant de neuf personnes. Ainsi comment nous avons écrit la fois dernière, nous habitons aux places différents en Pologne et nous nous rencontrons pendant les jours de contemplation deux fois par un an. L'entrevue dernier avait la place le 8- 10 octobre 2010, comme toujours au Monastère de Camaldoli Srebrna Góra près de Cracovie.

En plus, deux invités qui sont intéressés à la spiritualité et l’histoire de l’Ordre des Chartreux participaient aussi dans ces jours de contemplation avec les membres de la Freternité. Depuis quelques rencontres notre conférence est guidée par prêtre Marek qui vient de Archidiocèse de Cracovie, et peut être, dans un proche avenir, il sera un prêtre principal de notre Fraternité.

Nous développons notre Webpage www.pustynnicy.pl (dans ce moment seulement en polonais) sur laquelle on peut trouver la présentation de la spiritualité des Chartreux et des autres information sur notre Fraternité, sa vie et sa prière.

            Dans votre première lettre, envoyée à nous, vous nous avez proposé de nous présenter à notre évêque. Nous avons trouvé ça comme l’encouragement à la légalisation notre Fraternité selon loi. Malgré ça, que nous ne sommes pas nombreux, nous espérons d’être capable de ça faire dans un proche avenir.

             Je vous prie d'agréer, mon Révérend Père Prieur at tous les membres de la communauté de la Grande Chartreuse. l'expression de mes sentiments le meilleurs

et nous vous mettons en prière au Dieu.

 

Les membres de la Fraternité polonaise de Saint Bruno de Cologne:

 Ewa Ciepluch

Jacek Dunikowski

Tomasz Gawlikowski

Mateusz Matuszkiewicz

Bartosz Kasprzyszak

Karol Morawski

Krzysztof Napieralski

Marek Zebrowski

Małe Oficjum


Po wielu trudach, poszukiwaniach i po przetłumaczeniu z języka łacińskiego prezentujemy jedyne w Polsce Małe Oficjum o Najświętszej Maryi Pannie.
Nazwa Małe Oficjum przypisywana jest Kartuzom. Posiada zatem dla naszej Wspólnoty ogromną wagę w budowaniu duchowej tożsamości opartej min. na wielowiekowej tradycji równoległego odmawiania obu rodzajów liturgii godzin.

Całość składa się z hymnów, 31 psalmów, krótkich czytań i responsoriów odmawianych codziennie, zawsze przed godzinami liturgicznymi.

 Na podstronie pliki udostępniamy część oficjum: wezwanie, jutrznię i nieszpory.

Wystarczy je wydrukować dwustronnie, przyciąć według paserów i gotowe.

 

Jesienne rekolekcje 2010


Indywidualne rekolekcje Ciszy w eremie Srebrnej Góry
8 – 10 paździer
n
ika 2010 r.

  Piątek 8 października

         ok. 16.00 – przyjazd i zakwaterowanie
 16.30 – 16.40 – Litania do św. Brunona z Kolonii – rozpoczęcie rekolekcji
 16.45 – 17.15 – kolacja w celi
 17.15 – 17.25 – Nieszpory naszej Pani  – małe Oficjum w celi
 17.30 – 18.00 – Nieszpory w kościele z O.O. Kamedułami
 18.00 – 18.30 – Spotkanie organizacyjne
 18.40 – 18.50 – Kompleta naszej Pani  – małe Oficjum w celi
 19.00 – 19.30 – Kompleta w kościele z O.O. Kamedułami
                             Silen
tium sacrum

 Sobota 9 października

 23.45 – 23.55 – Jutrznia naszej Pani  - małe Oficjum w celi
    0.00 – 1.00 – Matutinum  – modlitwa własna  wspólnoty
    1.00 – 5.20 – spoczynek
    5.20 – 5.30 – Pryma naszej Pani – małe Oficjum w celi
    5.30 – 5.45 – Pryma – indywidualnie w celi
    6.00 – 7.00 – Msza św. + Tercja w kościele z O.O. Kamedułami
    7.10 – 7.20 – Tercja naszej Pani – małe Oficjum celi
    7.30 – 8.00 – śniadanie w celi
    8.00 – 9.50 – Lectio divina w celi
10.00 – 12.00 – Spotkanie z ks. Leszkiem
12.00 – 12.15 – Seksta w kościele z O.O. Kamedułami
12.20 – 12.30 – Seksta naszej Pani – małe Oficjum w celi
12.30 – 14.15 – wspólny obiad + czas wolny
14.15 – 14.25 – Nona naszej Pani – małe Oficjum w celi
14.30 – 14.45 – Nona w kościele z O.O. Kamedułami
14.45 – 16.45 – Spatiamentum
16.45 – 17.15 – kolacja w celi
17.15 – 17.25 – Nieszpory naszej Pani  – małe Oficjum w celi
17.30 – 18.00 – Nieszpory  w kościele z O.O. Kamedułami
18.00 – 19.00 – Indywidualna adoracja Najświętszego Sakramentu w kościele
19.00 – 19.20 – Kompleta  w kościele z O.O. Kamedułami
19.30 – 19.40 – Kompleta naszej Pani – małe Oficjum w celi
                             Silen
tium sacrum

 Niedziela 10 października

  23.45 – 23.55 – Jutrznia naszej Pani  - małe Oficjum w celi
      0.00 – 1.00 – Matutinum  – modlitwa własna  wspólnoty
      1.00 – 5.20 – spoczynek
     5.20 –   5.30 – Pryma naszej Pani – małe Oficjum w celi
     5.30 –   5.45 – Pryma indywidualnie w celi
     6.00 –   7.00 – Msza św. + Tercja w kościele z O.O. Kamedułami
     7.10 –   7.20 – Tercja naszej Pani – małe Oficjum w celi
     7.30 –   8.00 – śniadanie w celi

     8.00 – 11.00 – spotkanie braterskie - dyskusja
  11.15 – 11.25 – Seksta naszej Pani  – małe Oficjum w celi
  11.30 – 12.00 – Różaniec  w kościele z O.O. Kamedułami
  12.00 – 12.15 – Seksta  w kościele z O.O. Kamedułami
  12.15 – 12.45 – wspólny obiad
  12.45 – 14.00 – wspólna rekreacja (kawa, herbata, ciasto)
  14.15 – 14.30 – Litania do św. Brunona z Kolonii – zakończenie rekolekcji


Matki pustyni

           O nich, czyli o dzielnych niewiastach pustyni mało kto słyszał w kościele, chyba, że jest znawcą historii. To zjawisko: Życie i wręcz rewolucyjne nauczanie spotkałam w książce pt.: „Zapomniane Matki Pustyni Pisma, życie i historia” autorstwa Laury Swan a wydanej przez wyd. WAM.

            To frapująca lektura o życiu, zmaganiach i nauczaniu kobiet, które zdecydowały się żyć na pustyni. Przynosi czytelnikowi nie tylko wiedzę historyczną o tym zjawisku, ale nade wszystko opowiada o ich życiu o ich nauczaniu, które nie jest wykładem teologii, czy moralizatorskim wykładem o skutecznym sposobie zbawienia własnej duszy. Różnorodność powołania tych kobiet Ammy Senkletyki czy Teodory, czy Makryny (oto niektóre imiona z 49 wymienionych) ukazuje różnoraki sposób przeżywania tej samej rzeczywistości pustyni, (choć wdaje mi się, że ten sam obszar nie będzie identyczną przestrzenią dla dwóch osób).

            Lektura w istocie ukazują nam jak te kobiety poradziły sobie w ziemskiej wędrówce w zmaganiach z własnymi słabościami o ograniczeniami, które same wybrały. Zadziwiającym odkryciem było dla mnie jak żywe i skuteczne jest Słowo Boże w ich codzienności i wypływające z rozważania tego Słowa nauki-bardzo konkretne a zarazem uniwersalne.

Przez swoje życie stają się one pięknymi kwiatami zdobiącymi surowość pustyni niczym cud dziejący się na naszych oczach.

 

„Nie każdy sposób postępowania jest odpowiedni dla wszystkich ludzi. Każdy człowiek powinien zaufać własnym skłonnościom, ponieważ dla wielu osób pożyteczne jest życie we wspólnocie. Innym natomiast bardziej pomaga odejście na osobność. Bo tak, jak niektóre rośliny lepiej rozwijają się w miejscach wilgotnych, inne natomiast zachowują trwałość w suchym otoczeniu, tak też jest wśród ludzi: niektórzy rozkwitają w wyższym stanie życia, podczas gdy inni osiągają zbawienie w niższym.” (Amma Synkletyka do swoich uczennic).

"Perełka"

 

Strona 13 z 14

Zaloguj się