Polska Fraternia Św. Brunona - Pustynnicy.pl

Oficjum o św. Brunonie

 

 

 

Drodzy Przyjaciele,

Z dniem dzisiejszym udostępniamy wszystkim zainteresowanym

Małe Oficjum o św. Brunonie

w wersji roboczej do użytku prywatnego,

przygotowane przez br. Łukasza.

 Sancte Bruno, ora pro nobis.

 

 

 

 

 

 colonia-e-reims1

 

 

 

Przyrzeczenia oblackie AD 2013

Email

 

 

Oprócz pasji dzielenia się Wielką Ciszą i kartuską duchowością, poszukujemy duchowego przewodnika i stałego miejsca. Niestety nie ma w Polsce od wielu lat kartuskich mnichów. Są monastery Kamedułów, ale Ci wspaniali ojcowie pustyni ze względu na swoje pustelnicze bytowanie nie mogą nam duszpasterzować. Te poszukiwania doprowadziły nas do tynieckiego Opactwa Benedyktynów i Ojca Włodzimierza Zatorskiego, który zaprosił nas do współuczestniczenia w świeckim nurcie monastycznym tj. w Oblaturze.

W marcową sobotę, poprzedzającą Niedzielę Palmową 2013, dwóch z naszym braci: Jacek i Marek złożyło przyrzeczenia nowicjackie, by jeszcze ściślej związać naszą kartuską rodzinę z Kościołem, monasterem tynieckim i rodziną eremicką.

Święci Benedykcie i Brunonie módlcie się za nami.

 

 

oblaci1

 

 

 

oblaci2

 

 

 

 

Nasze kolejne spotkanie marzec 2013

 

 

Rekolekcje Oblatów tynieckich 

(prowadzi O. M. Nawara OSB)

 

oraz

spotkanie własne

Polskiej Fraterni św. Brunona z Kolonii

 

Piątek, 22. 03. 2013

10.00     Konferencja

11.00     Msza Święta w kościele

12.00     Adoracja Najświętszego Sakramentu

12.50     Modlitwa południowa

13.00     Obiad

14.00     Droga Krzyżowa

15.00     Godzina czytań

16.00     Lectio divina

17.00     Konferencja

18.00     Próba śpiewu

18.30     Kolacja

19.00     Nieszpory

20.15     Kompleta

21.00 – 23.00 – spotkanie formacyjno – organizacyjne PFSB

 

23.00 – 0.30 – Matutina – modlitwa PFSB

 

Sobota, 23. 03. 2013

 

7.30       Śniadanie

9.00       Próba śpiewu

10.00     Konferencja

10.45     Przyjęcie do nowicjatu

11.00     Msza Święta w kościele

12.00     Adoracja Najświętszego Sakramentu

12.50     Modlitwa południowa

13.00     Obiad

14.00      Spatiamentum PFSB

16.00     Konferencja

17.00     Lectio divina

18.00     Kolacja

19.00     Nieszpory

20.15     Kompleta

21.00 – 23.00 – spotkanie formacyjno – organizacyjne PFSB

 

23.00 – 0.30 – Matutina – modlitwa PFSB

 

Niedziela, 24. 03. 2013

6.30       Lectio divina, medytacja (osobiste), próba śpiewu

8.20       Śniadanie

9.00       Konferencja

10.10     Modlitwa w ciągu dnia w kościele

10.30     Msza św. konwentualna z błogosławieństwem o. Przeora

12.30     Spotkanie na zakończenie rekolekcji z o. Włodzimierzem

13.15     Obiad

 

 

 

 

 

 

 

 

Evora - Portugalia



p9010210W zakładce galerie w w kategoriach zdjęcia umieszczono fotografie  z kolejnego klasztoru Kartuzów.

Tym razem EVORA - Portugalia

Zapraszamy

List św. Brunona do Radulfa Zielonego cd.

 

6. Ile zaś samotność i cisza pustelni niesie miłośnikom swoim pożytku i boskiej radości, wiedzą ci tylko, którzy tego doświadczyli. Tu bowiem ludzie dzielni mogą powracać do siebie, o ile tylko zechcą, i „mieszkać z samym sobą”, stale pielęgnować zalążki cnót, i żywić się szczęśliwie owocami raju. Tu poszukuje się owego oka, które pogodnym wejrzeniem rani miłością Oblubieńca, przez które jeśli jest czyste i szczere postrzega się Boga. Tu święci się pracowity odpoczynek i w spokojnym spoczywa działaniu. Tu za trud bitewny odpłaca Bóg swoim bojownikom upragnioną nagrodą, pokojem właśnie, którego nie zna świat i „radością w Duchu Świętym”.

Ta jest ową kształtną Rachelą, o pięknym wyglądzie, którą bardziej ukochał Jakub, chociaż mniej przynoszącą synów, niż płodniejsza, lecz o chorych oczach Lea. Mniej liczni są bowiem synowie rozmyślania niż działania; a jednak Józef i Beniamin bardziej byli przez ojca kocham niż inni synowie.

To jest owa część najlepsza, którą „Maria obrała i której nie będzie pozbawiona”.

 

7. Ta jest ową najpiękniejszą Szunemitką, jedyną znalezioną w całym kraju Izraela. Dziewica, która by starca Dawida pielęgnowała i ogrzewała. Którą obyś ty jedyną miłował, bracie mój najdroższy, w jej objęciach ogrzany, płonął miłością Boga. Gdy tylko jej umiłowanie, zagości w twojej duszy, natychmiast owa zwodnicza i przymilna oszustka — chwała świata — zbrzydnie tobie tak, iż lekką ręką odrzucisz bogactwa niosące troski, z pewnością uciążliwe dla umysłu, a także nabierzesz wstrętu dla rozkoszy, które zarówno dla ciała jak dla duszy są szkodliwe.

 

8. Wie przecież Twoja Mądrość, kto mówi: Kto miłuje świat i to, co jest na świecie — to jest — pożądliwość ciała, pożądliwość oczu, a także żądzę sławy — nie ma w nim miłości Ojca i takoż — kto jest przyjacielem tego świata staje się nieprzyjacielem Boga. Cóż zatem tak niegodziwego, cóż [przychodzi] od umysłu tak szalonego i upadłego, co jest tak niebezpieczne, i co bardziej nieszczęśliwe niż chcieć ćwiczyć się w nieprzyjaźni przeciwko temu, którego potędze [i] tak nie jesteś w stanie się przeciwstawić‚ [ani zemsty] jego sprawiedliwej odpłaty uniknąć? Czy jesteśmy mocniejsi od Niego? Czy dlatego, że cierpliwa Jego Miłość wzywa nas właśnie do pokuty wzgarda [świata] nie pomści naszej nieprawości? Cóż jest bowiem bardziej przewrotnego, cóż bardziej zwalcza rozum, sprawiedliwość i samą naturę, niż to, że umiłuje się bardziej niż Stwórcę,  że bardziej zabiega się o sprawy przemijające niż wieczne, o ziemskie niż niebieskie.

 

9. Cóż zatem czynić zamierzasz [mój] umiłowany? Cóż, jeśli nie zawierzyć radom Bożym, zawierzyć prawdzie, która mylić się nie może? Radził przecież wszystkim mówiąc: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i utrapieni jesteście, a ja was pokrzepię”. Czyż nie jest trudem najgorszym i bezużytecznym męczyć się pożądaniem, troskami i niepokojami, strachem i bólem dla rzeczy upragnionych bez przerwy się dręczyć? Jakież więc brzemię jest cięższe od tego, które myśl ze szczytu swojej godności spycha na dno, które jest całą niesprawiedliwością? Uciekaj więc, bracie mój od tych wszystkich ciężarów i nieszczęść, i przenieś się od burzy tego świata do bezpiecznego i cichego portu.

 

10. Wie bowiem roztropność Twoja, co nam sama Mądrość powiedziała — „Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem”. Któż nie dostrzega, jak piękne, jak pożyteczne i jak radosne jest przebywanie w szkole pod nakazami Ducha Świętego, oraz zgłębianie boskiej, która jedyna daje prawdziwe szczęście.

 

 

 

 

Strona 15 z 20

Zaloguj się